Wanneer zal het moment komen dat mijn man mij niet meer herkent? Ik probeer er maar niet te veel aan te denken’
De wereld van Mien stortte in toen haar man de diagnose dementie kreeg.
Mien:
“Dementie, dat was de diagnose van de huisarts. Het is nu een maand geleden dat we de uitslag van de testen kregen en het begint nu pas een beetje te landen. Mijn man, van wie ik al ruim vijftig jaar zo veel houd, is dement. Eigenlijk herkende ik de tekenen natuurlijk al wel, zeker omdat mijn moeder jaren geleden hetzelfde verdrietige pad bewandelde. Vaker dingen vergeten, steeds de sleutels kwijt zijn, problemen met de motoriek…”
De wereld stortte in
“Ik probeerde het lang af te schuiven op ouderdom, maar wist dat dit verder ging dan dat. Dus nam ik hem mee naar de dokter, waar hij vol ongenoegen meewerkte aan een paar testjes. Grote onzin, vond hij. Kinderachtig was het zelfs dat de dokter hem vroeg naar zijn woonplaats en om worst andersom te spellen. Wat hij niet doorhad, was dat mijn hart bij elk verkeerd antwoord een stukje verder zonk. Ook het serieuze gezicht van onze altijd zo vriendelijke huisarts zag hij niet. Niet zo verrassend dus, dat hij bij die diagnose een maand geleden flink uit z’n slof schoot. Zeker toen hij hoorde dat hij geen auto meer mocht rijden en alleen gaan vissen ook geen goed plan meer was. Ook ik had het gevoel dat de wereld instortte.”
“Ik weet, mede omdat ik mantelzorger ben geweest van mijn moeder, heel goed wat de ziekte inhoudt. Vanaf nu zal het alleen maar slechter gaan, dacht ik. Gelukkig heb ik mezelf inmiddels weer een beetje bij elkaar kunnen rapen met de hulp van onze lieve kinderen en kleinkinderen. Ook zij moesten even slikken toen de diagnose kwam, maar zullen ons door elke fase van zijn ziekte heen helpen. En ik heb mezelf meteen helemaal gestort op het zoeken van de beste hulp voor hem én voor mij, wat dankzij een casemanager gelukkig goed verloopt. Hoewel we het nu nog samen redden, is het goed om voorbereid te zijn op een toekomst waarin dat niet meer lukt. Er zijn zo veel onzekerheden in ons leven op dit moment. Zo is onvoorspelbaar hoe snel het proces zal gaan. Wanneer zal het moment komen dat hij mij, of één van de kinderen, niet meer herkent? Ik probeer er maar niet te veel aan te denken. Ik weet dat ik mijn man stukje voor stukje zal kwijtraken door dementie, maar blijf tot de laatste seconde aan zijn zijde staan.”
Bron; Margriet.
