Iris (58): ‘Ik vind het belangrijk dat mijn nabestaanden weten dat ik niet als een kasplantje in leven wil worden gehouden’
Wat wil je en wat is er mogelijk? Iris Brik (58) heeft een levenstestament met daarbij een euthanasieverklaring.
“Drie jaar geleden is mijn schoonvader overleden door euthanasie, hij was ongeneeslijk ziek en wilde niet onnodig lijden. Tijdens een familievakantie een paar maanden later, heb ik het onderwerp euthanasie ter sprake gebracht. We waren in Spanje en tussendoor kon ik de urgentie van een levenstestament, wilsverklaring en euthanasieverzoeken uitleggen. Dat werd door iedereen goed ontvangen en weer een paar maanden later zijn we met de hele familie naar de notaris geweest om alles op te stellen en vast te leggen. Want ergens houdt het leven een keer op en ik wil zelf de regie houden over mijn leven én het einde ervan.”
“Bij mijn schoonvader heb ik gezien hoe belangrijk het is om dit allemaal op tijd en goed te regelen. In het levenstestament heb ik vastgelegd wat mijn wensen zijn als ik niet meer in staat ben zelf beslissingen te nemen, bijvoorbeeld door ziekte of een ongeval. Ik heb mijn partner de volmacht gegeven, zodat hij namens mij mijn medische, financiële en persoonlijke zaken kan regelen. We hebben geen kinderen, mocht hij er tegen die tijd niet meer zijn of zelf wilsonbekwaam zijn, dan hebben mijn zwager en daarna mijn nicht de volmacht. Mochten ook zij niet meer beschikbaar zijn, is via de Vereniging van Levensexecuteurs in hun opvolging voorzien.”
Rust
“Uiteraard is iedereen op de hoogte. De notaris, mijn partner en mijn huisarts hebben ook mijn medische wilsverklaringen, waarin ik omschrijf waar voor mij de grens van een waardig leven ligt. Ik vind het belangrijk dat zij weten dat ik niet als een kasplantje in leven gehouden wil worden. Mocht het ooit zover komen, dan staat mijn verzoek om euthanasie op papier. Het geeft me rust dat dit nu geregeld is en ik weet dat ik hiermee voorkom dat mijn partner en familie moeten gaan gissen naar wat ik zou willen, als ik dat zelf niet meer kan aangeven. Het is verstandig om de euthanasieverklaring met regelmaat opnieuw te bekijken en bekrachtigen. Kloppen mijn wensen nog met hoe ik in het leven sta? Of wil ik wat wijzigen? Als de notaris elke keer mijn akte moet aanpassen, lopen de kosten behoorlijk op. Daarom heb ik mijn euthanasieverklaring bewust losgekoppeld van de notariële akte.”
